زنی با عینک و بلوز فیروزه‌ای رنگ و سنجاق سینه مرغ مگس‌خوار در حیاط خلوت لبخند می‌زند.

گذر از تشخیص سرطان سینه در کنار جامعه

وقتی مارگریت گروان با سرطان سینه مواجه شد، مراقبت دلسوزانه‌ای را در ... دریافت کرد. Oak Valley Health بیمارستان مارکهام استوفویل (MSH) - جایی که او مدت‌ها قبل از تشخیص بیماری‌اش از آن حمایت می‌کرد.

یک کشف غیرمنتظره

مارگریت گروان تازه بازنشسته شده بود که متوجه توده‌ای در سینه‌اش شد.

مارگریت، ۶۸ ساله، به یاد می‌آورد: «به اندازه یک انگور بزرگ بود و سفت به نظر می‌رسید. جایش آنجا نبود و می‌خواستم فوراً آن را بررسی کنم.»

مارگریت بلافاصله به MSH مراجعه کرد - بیمارستانی که از زمان افتتاحش در سال ۱۹۹۰ برای مارگریت و خانواده‌اش آنجا بوده است. او با مرکز سلامت سینه گیل و گراهام رایت تماس گرفت و همان بعدازظهر برای ماموگرافی وقت گرفت.

مارگریت می‌گوید: «آن توده مشکوک به نظر می‌رسید و به من گفته شد که به احتمال زیاد سرطان دارم. ترسیده بودم، واقعاً ترسیده بودم.»

عکس‌های دیوید وایت

طرحی برای پیشرفت

خوشبختانه، روند درمان به سرعت ادامه یافت. مارگریت بیوپسی انجام داد و ظرف چند هفته در مطب دکتر کریستال پالیستر، جراح عمومی بیمارستان، مشغول به کار شد.

دکتر پالیستر توضیح داد که مارگریت به سرطان سینه سه‌گانه منفی مبتلا است - نوعی سرطان سینه تهاجمی که به سرعت رشد می‌کند و گزینه‌های درمانی کمتری دارد. این یک تشخیص ویرانگر بود، با این حال دکتر پالیستر به مارگریت اطمینان داد که تیم MSH بهترین برنامه درمانی را ارائه خواهد داد.

مارگریت می‌گوید: «من مجبور بودم به تیمم اعتماد کنم و خودم را به مراقبت آنها بسپارم. انجام این کار بعد از اولین ملاقاتم با دکتر پالیستر سخت نبود. آنها می‌دانستند چه کار می‌کنند.»

قبل از اینکه دکتر پالیستر بتواند عمل جراحی انجام دهد، مارگریت در بیمارستان MSH تحت سی‌تی‌اسکن، اسکن استخوان و نوار قلب قرار گرفت تا مشخص شود که آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر.

مارگریت می‌گوید: «از اینکه همه چیز خیلی سریع اتفاق می‌افتاد، خیالم راحت شد. انتظار طاقت‌فرسا است. آرام گرفتن و خوابیدن سخت است. شب‌ها بیدار می‌ماندم و به توموری که درونم رشد می‌کرد فکر می‌کردم.»

خوشبختانه، سرطان در سینه متمرکز بود و کمی بیش از یک ماه پس از روزی که توده را پیدا کرد، مارگریت تحت عمل جراحی قرار گرفت. دکتر پالیستر یک ماستکتومی جزئی انجام داد و تومور و چهار غده لنفاوی را برداشت.

«ما می‌دانستیم که داشتن یک بیمارستان در سطح جهانی در حیاط خلوت خانه‌مان، تأثیر مثبتی بر ما خواهد داشت.»

مارگریت گروان

احساس شنیده شدن و حمایت شدن

مرحله بعدی، چهار دوره شیمی‌درمانی تحت نظر دکتر متیا ترینکاوس، متخصص سرطان، بود. مارگریت می‌گوید: «بعد از هر جلسه شیمی‌درمانی، دکتر ترینکاوس حالم را می‌پرسید، نه فقط از نظر جسمی، بلکه از نظر روحی. احساس می‌کردم به حرف‌هایم گوش داده می‌شود و به عنوان یک انسان، نه فقط یک بیمار، برایم ارزش قائل هستند.»

در اولین جلسه شیمی‌درمانی مارگریت، او از شلوغی مراکز درمانی در مرکز سرطان شاکر رحمت‌الله شگفت‌زده شد. او می‌گوید: «صندلی‌ها همیشه پر بودند.»

با افزایش حجم بیماران در مرکز سرطان، پرستاران نقش حیاتی در حمایت از بیماران در هر مرحله از مسیر مراقبت از سرطان خود دارند و در طول مسیر مراقبت‌های تخصصی و دلسوزانه ارائه می‌دهند. مارگریت به یاد می‌آورد: «آنها همیشه لبخند بر لب دارند و بسیار اطمینان‌بخش و پاسخگو به نیازهای ما هستند. بارها پرستاری را دیده‌ام که بیماری را که گریه می‌کرد در آغوش گرفته است.»

مارگریت و خانواده‌اش این نوع مراقبت استثنایی را بارها از نزدیک تجربه کرده‌اند. همسرش، دیو، در سال ۲۰۱۴ دچار سکته مغزی شد و تحت درمان قرار گرفت. و یکی از دخترانش در بیمارستان MSH تحت عمل جراحی آپاندیس اورژانسی قرار گرفت.

مارگریت می‌گوید: «همه ما در بیمارستان خود مراقبت‌های بسیار خوبی را تجربه کرده‌ایم.»

کمک به بیمارستانش

مارگریت همیشه به اهمیت بیمارستان و کمک‌های خیریه واقف بوده است. قبل از اینکه بیمارستان حتی افتتاح شود، او در یک انجمن غیرانتفاعی به نام Markham Block Parent شرکت کرد و به جمع‌آوری هزاران دلار برای بیمارستان کمک کرد.

مارگریت به یاد می‌آورد: «وقتی دنبال هدفی برای حمایت بودیم، توافق کردیم که آن هدف باید بیمارستان باشد.»

امروز، مارگریت و دیو همچنان از بیمارستان حمایت مالی می‌کنند. مارگریت همچنین قصد دارد در وصیت‌نامه خود هدیه‌ای برای MSH به جا بگذارد. و او از سایر اهداکنندگانی که تعهد او را به مراقبت‌های پیشرفته در نزدیکی خانه‌اش به اشتراک می‌گذارند، بسیار سپاسگزار است.

او می‌گوید: «با حمایتتان، شما برای خودتان، عزیزانتان و مردم محله‌تان تغییر ایجاد می‌کنید. شما به آوردن بهترین متخصصان سلامت و تجهیزات پیشرفته به بیمارستان ما کمک می‌کنید.»

پس از سه سال درمان، مارگریت در سال ۲۰۲۴ از سرطان رهایی یافت. امروز، او از دوران بازنشستگی خود لذت می‌برد، به مکان‌هایی که همیشه آرزوی دیدنشان را داشت سفر می‌کند و با همسر و دختران بزرگسالش وقت می‌گذراند.

مارگریت می‌گوید: «من دوباره به زندگی‌ام با تمام وجود برگشته‌ام. دارم برای آینده برنامه‌ریزی می‌کنم.»

برای بیمارانی مانند مارگریت، دسترسی به مراقبت‌های ویژه در نزدیکی خانه می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند. بودجه دولتی به تنهایی برای پوشش تمام اولویت‌ها و نیازهای بیمارستان کافی نیست. از طریق برنامه «نیاز به خرس»، خیرین می‌توانند یک خرس عروسکی یا کیسه خواب برای یکی از عزیزان یا بیماران در MSH ارسال کنند و ضمن حمایت از خرید تجهیزات حیاتی و نجات‌بخش، راحتی و گرما را فراهم کنند.

این سه‌شنبه‌ی خیریه، اول دسامبر، شما می‌توانید دو برابر تأثیرگذار باشید. به ازای هر خرید از فروشگاه Bear Necessity، یک بیمار دیگر در MSH یک آغوش خرسی دریافت خواهد کرد. سخاوت شما همچنین به اطمینان از دسترسی بیشتر بیماران و خانواده‌ها به مراقبت‌های مورد نیازشان، در زمانی که بیشترین نیاز را به آن دارند، کمک خواهد کرد.

برای اینکه اقامت بیمار کمی «قابل تحمل‌تر» شود، به وب‌سایت MSHLifeSavingGifts.ca مراجعه کنید یا برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد MSH به mshf.on.ca مراجعه کنید.